O Da Artık Gökyüzünde…

O’nu ancak şiirle ve 54 yıl önce yaptığım röportajla uğurlayabilirim.

O bir barış güverciniydi, uçtu gitti uzaklara…

“Ya Genco,
Dormen sahneleri,
Altan Erbulak,
Eksik kalır hepsi,
Mümtaz Ener…

Ve Cahit, ırgatların Irgat’ı…
Kızı Zeynep içti mi ki o sudan?
Hani gözyaşları vardı ya?

Ama
Genco Erkal,
Elli yıl önce dediğim gibi,
Yıprattı geleceği,
Parlattı çok insanı
“Şili’de Av” ile,
“Rosenbergler Ölmemeli”…

Öldü mü?
Yok, yok, oldu
‘Bir çift güvercin.’

Olsun be, olsun!

Bütün çiçeklerim
Melih Cevdet’in olsun.

Benim sevdiğim çiçekler;
Kırmızı karanfiller,
Kızıl güller,
Laleler,
Allı morlu, yeşilli
Ve nergisler…

O güzel kokularıyla
Onun olsun
Erguvanların arasından,
Leylaklarla.

(İstanbulla Oynuyorum kitabımdan, “GENCO” bölümü)