Gergin Rüya

“Acı duyuyor musun?” diye sordu. Başımı şöyle bir kaldırıp yüzüne baktım.
Dedi: “Acı çekmeden yazamazsın.”

Kırıla kırıla bir hâl olan kalbimi gösteremezdim. Kötü tamamlamıştım günü.

Sağımda solumda iyi kalpli bir öykü, iyi kalpli bir şiir yoktu. Zaman epey ilerlemişti. Bir masal tıkırtısı bekledim. İncecik, uzun… Acemi ve kaçak bir masal. Hani yolunu şaşırır da…

Penceremi açtım usulca. Solgun bir bulut… Öylece bıraktım kendimi gecenin ortasına.

Aşkla büyütülmeli çocuklar diyordum. Yurt ve insan sevgisiyle…
Tam o sıra Filistinli bir rüya karıştı rüyama. Bir bebeğin göremediği rüya…

Kan ter içindeyim.

Ağaçları öldürüyorlar, göğü yasaklıyorlar kuşlara.
Öyle yalanlarla kuşatıyorlar ki her şeyi, hepimizi…
Başa çıkmak kolay değil kötülerle.

Kan ter içindeyim.

Benim öyle, uykum bir kaçtı mı, yetiş ki yakalayasın.
Sırtıma bir şey alarak balkona çıkıyorum.
O solgun bulut vardı ya…
İşte o solgun bulut bir damla bırakıyor gülümseyerek avucuma.
Gülümseyerek karşılık veriyorum ben de.
Şiir okuyasım yok ama, şarkı söyleyesim yok.
Kimsesiz bir sözcük vardı gündüzden. Onu arıyorum. Kim bilir dilimin neresinde!

Susmak ne büyük çığlık sahi…

Bir taş alıp fırlatmak geliyor içimden göğün sokaklarına.
Ama saat çok geç. Ya komşulardan biri uyanırsa…

Giriyorum içeriye. Kitaplarım, dergilerim, yarım kalan şiirim, gözlüğüm…
“Ne bu hâlin?” diye soracak oluyorlar, duymazdan geliyorum.

“İyilik ve güzellik bi gelse, bir gelse… İnsanlık bi gelse… Gitmeyi unutsa…”
diye yazmış bir arkadaşım.
Kalbimin üzerine yayıyorum bu sözün sıcaklığını.
Taşıdığı umudu kalbimin üzerine yayıyorum.
İyi geliyor. Hafifliyor acım.
Ve dünkü gazete yazımın son bölümündeki şu ifadeyi bir kez daha yineleyerek uyumaya çalışıyorum yeniden:

Kim neye inanırsa inansın, ben adil, eşit, demokratik, özgürlükçü bir dünyaya inanıyorum.
Bütün iyi insanların birlikte kurabileceği bir dünyaya…
Ülkemi seviyorum ve tek kişi için değil, herkes için bir Türkiye istiyorum.
Bu değerlere inanmaktan ve onlar için mücadele etmekten ötürü de insan olduğumu düşünüyor, kendimle gurur duyuyorum.

Yarım kalan şiirim uyandırıyor beni.